U ontvangt deze nieuwsbrief omdat je je hebt ingeschreven op de ma-deuxieme-vie.com nieuwsbrief

Heeft u problemen met het lezen van deze e-mail? Bekijk de email in uw browser.
Niet meer geïnteresseerd
?
Direct afmelden.

Header ma-deuxieme-vie

Ma Deuxième Vie

In deze uitgave

 

Van de redactie.

De zomer heeft zich al goed doen gelden. De vakantie is voor het noorden van het land al begonnen en de rest van Nederland maakt zich op voor de grote uittocht. Vandaar nog even wat tips en nieuwtjes.

Voor u staat onze volgende nieuwsbrief, waarin we als eerste de Franse economie onder de loep nemen.

Hoewel Peugeot gedwongen was sterk te reorganiseren, liet Frankrijks grootste autofabrikant zich daardoor niet weerhouden een nieuw racemonstertje te introduceren.

Het bedrijf Eurotunnel heeft de slag om het exploiteren van de eigen veerdienst verloren. Weer een roemrucht stuk werkgelegenheid dat verloren gaat.

De crisis is uiteindelijk toch ook nog ergens goed voor geweest. De Franse regering heeft resoluut een einde gemaakt aan de voedselverspilling.

Frankrijk heft de hoogste kosten van alle Europese landen op het bouwen en renoveren van woningen. Is je portemonnee voldoende gevuld voor je plannen?

Over bouwen gesproken, kent u de muur al die tussen Belgie en Frankrijk wordt opgetrokken? Noodzaak? Het is maar hoe je het bekijkt.

De vakantie komt dichtbij en je bent je vertrek naar Frankrijk aan het voorbereiden. Kijk je wel uit dat je geen drugs smokkelaar wordt?

Ook gaat de politie strenger optreden tegen bellen achter het stuur. Ook bij handsfree bellen loop je het risico een forse boete te krijgen.

Over dat overal bellen gesproken. Ivar Volder heeft hier een alleraardigste column over geschreven. Voor veel mensen een nadenkertje.

Eindelijk heeft Frankrijk kans gezien haar postadressen bestand in een database te verwerken. Nog niet helemaal compleet maar het begint ergens op te lijken.

Als dat eerder was uitgevoerd, zou dan een brief niet 138 jaar onderweg zijn geweest?

Tenslotte, Frankrijk is in de afgelopen weken twee fenomenen verloren. Jean de Colmont, de man die Saint-Tropez beroemd maakte en de zanger, acteur en schrijver Michel Delpech zijn overleden. Beide lieten iets groots achter.

We wensen u weer veel leesplezier.

Kruipt de Franse economie uit haar dal?

Naar het schijnt is de Franse economie weer iets aan kracht aan het winnen. Voor heel 2015 rekenen de Europese Commissie en de Centrale Bank van Frankrijk op een economische groei van 1%. Maar er is meer hoop. Dankzij de lage olieprijs, de zwakkere euro en het opkoopprogramma van de ECB kan het groeicijfer nog hoger uitvallen.

Frankrijk heeft net als de rest van Europa de wind mee. Het land heeft opnieuw uitstel van het terugdringen van het financieringstekort afgedwongen. Ook werden er langzaam maar zeker enkele hervormingen doorgevoerd. Maar in Frankrijk gaat dat allemaal wat langzamer dan in de rest van Europa.

Het optimisme van de president van de ECB over het opkoopprogramma en de verbetering van de economie zou inderdaad kunnen leiden tot een groei van de Franse economie in 2015 met 1,2% en in 2016 met 1,7%. Het effect van het opkoopprogramma laat zich in Frankrijk vertalen door de daling van de rentetarieven voor kredieten aan het bedrijfsleven. Dat geeft de economie de nodige extra steun. Wat wel op de nodige kritiek stuit is dat Frankrijk er weer (opnieuw) zo makkelijk vanaf komt. Ze hoeven niet met dezelfde voortvarendheid hervormingen door te voeren als andere landen.

Als Frankrijk op lange termijn haar groeiniveau structureel wil verhogen dan zijn meer en snellere hervormingen broodnodig. Vooral om de binnenlandse economie weer aan de praat te krijgen. Vanwege de hoge werkloosheid vallen de binnenlandse bestedingen nog flink tegen.

Maar er gloort licht, ook aan het einde van de Franse tunnel.

Meer over de Franse economie vindt u op: http://ma-deuxieme-vie.com/frankrijk/50/1533/0/werken-en-ondernemen-in-frankrijk-de-franse-economie

Peugeot nieuwe stijl.

Het gaat niet goed met Peugeot. SPA, het moederbedrijf van Peugeot en Citroën doet er alles aan om de kosten te drukken. Daarom wordt er volop gereorganiseerd. In onze vorige nieuwsbrief schreven we al dat de reorganisatie ook Nederland en België zou treffen.

Toch was er sprake van een operationele winst.

Dat SPA, met name Peugeot niet bij de pakken neer gaat zitten, blijkt uit haar nieuwste kindje. In de omgeving van Verdun is door autospotters van de site auto-forum.com de nagelnieuwe Peugeot 308GTi gezien.

Deze auto wordt het topmodel uit het 308 programma. Hij wordt uitgerust met een 1,6 liter viercylinder turbomotor die een vermogen heeft van 270 pk. De eigenaar van dit karretje moet daarmee in minder dan 6 tellen naar 100 km. per uur kunnen sprinten om daarna een begrensde topsnelheid van 250 km. per uur te kunnen bereiken. Veel meer details zijn momenteel nog niet bekend.

Peugeot wilde in eerste instantie haar nieuwkomer de 308R noemen. Waarom toch is gekozen voor 308 GTi is niet helemaal duidelijk. Mogelijk heeft de toevoeging GTi meer naamsbekendheid dan het R-label.

In het derde kwartaal van dit jaar zal de vijfdeurs hot hatch officieel worden voorgesteld.

Meer wetenswaardigheden over Peugeot kunt u vinden op: http://ma-deuxieme-vie.com/frankrijk/50/1533/0/werken-en-ondernemen-in-frankrijk-de-franse-economie

Opnieuw einde van een veerdienst tussen Calais en Dover.

SeaFrance was een bedrijf dat van 1996 tot 2012 een veerdienst onderhield tussen Calais en Dover. In dat jaar ging het bedrijf failliet. Ruim 1700 werknemers, waarvan 1200 man varend personeel verloren hun baan.

Na de vereffening van SeaFrance, dat op dat moment nog drie schepen exploiteerde werd de dienst overgenomen door Eurotunnel. De drie schepen werden doorverhuurd aan ex-werknemers van SeaFrance. Deze gingen door onder de naam MyFerryLink. De eerste oversteek vond plaats op 20 augustus 2012 door de Berlioz.

In september 2012 telde het bedrijf 392 werknemers.

Op 6 juni 2013 oordeelde de concurrentiecommissie van Groot Brittannië dat Eurotunnel geen veerdiensten vanaf Dover mocht uitbaten. Eurotunnel ging tegen deze uitspraak in beroep en kreeg op 20 mei 2014 alsnog toelating om de veerdiensten vanaf Dover voort te zetten. Maar de concurrentiecommissie bleef doorzetten.

Enige weken geleden maakte Eurotunnel bekend het bedrijf volledig te verkopen aan de Deense concurrent DFDS onder dwang van de Britse toezichthouder.

MyFerryLink stelde aan het begin van dit jaar nog 530 mensen tewerk in Frankrijk en een 70 tal in Groot-Brittannië.

Er blijven nu nog twee spelers over op deze markt; DFDS Seaways en P&O Ferrys zijn de enige maatschappijen die nog veerdiensten verzorgen tussen Calais en Dover.

Frankrijk dwingt supermarkten voedsel te doneren.

Het Franse parlement heeft unaniem de beslissing genomen de grote supermarkten te dwingen geen voedsel te verspillen. Er is besloten de vernietiging van niet verkochte producten te verbieden. Warenhuizen moeten verplicht samenwerken met goede doelen dan wel overgebleven voedsel als dierenvoeding aanbieden.

De supermarkten in Frankrijk worden verplicht maatregelen te nemen om te voorkomen dat voedsel in de toekomst wordt verspild. Ze worden gedwongen om niet verkocht voedsel dat nog wel eetbaar is, te doneren aan liefdadigheidsinstellingen of weg te geven als voedsel voor dierenasiels.

Socialistisch parlementslid Guillaume Garot die achter deze beslissing staat, drukte het als volgt uit: “Het is verschrikkelijk om te zien dat bleekmiddel in de zelfde containers wordt gegooid als voedsel dat nog goed eetbaar is.”

Elk grootwarenhuis zal een contract af moeten sluiten waarin wordt vastgelegd aan welke specifieke liefdadigheidsorganisatie het overgebleven voedsel wordt gedoneerd.

Franse smijten elk jaar tussen de 20 en 30 kilo goed voedsel per persoon weg. De bedoeling van de regering is dit probleem te halveren tegen het einde van het  jaar 2015.

De warenhuizen te verplichten tot samenwerken met instellingen is een eerste stap in de strijd tegen het dumpen van voeding. Dit dumpen kost Frankrijk elk jaar tussen de 12 en 20 miljard euro.

Bouwen in Frankrijk is duur.

Voor veel mensen is het bouwen van een eigen optrekje in Frankrijk een droom. Rust, ruimte, bergen of strand in de buurt. Het klinkt allemaal prachtig. Maar de Franse staat is minder meewerkend.

Het Franse advocatenkantoor FIDAL onderzocht in verschillende Europese landen de lasten op het bouwen van een eigen woning. Ze gingen daarbij uit van een kostprijs van € 200.000,-

Frankrijk bleek de hoogste lasten te heffen van al de onderzochte landen. Met 27% van de totale kosten stond het land met voorsprong op nummer 1.

Engeland is een goede tweede met 20%, Nederland komt op de derde plaats met 19% voor België 17%, Spanje 12% en Duitsland 10%. De rij van onderzochte landen wordt gesloten door Italie met slechts 9%

Frankrijk rekent dus 12 ½ % meer dan de gemiddelde lasten op bouwkosten ten opzichte van andere landen. Verantwoordelijk hiervoor zijn de hoge BTW tarieven en de steeds hoger wordende belastingen die zijn gekoppeld aan de bouw.

Misschien zouden we dit artikel niet moeten plaatsen. Het zou de Nederlandse afbraakregering wellicht aan nog meer onzalige ideeën kunnen helpen.

Het ijzeren gordijn in Frankrijk.

De wereld lijkt te worden opgeschrikt. 26 jaar geleden was Hongarije het eerste land van het Oostblok dat het ijzeren gordijn neerhaalde. Nu wil datzelfde land een grensversperring van 4 meter hoog optrekken met buurland Servië. Krijgen we een nieuwe Koude Oorlog?

Tussen Frankrijk en België wordt dapper meegedaan. Moeskroen is een stad in het zuiden van België en is vergroeid met de stedelijke kern Tourcoin in Frankrijk. Een kilometer ten zuiden van Moeskroen ligt het Franse Wattrelos. En daar wringt nu net de schoen.

In Wattrelos bevindt zich een plaats waar woonwagen bewoners zich kunnen vestigen, zeer tegen de zin van de burgemeester van Moeskroen, Alfred Gadenne. Er komt nu een muur van enkelen tientallen meters lang en ruim twee meter hoog tussen de gemeentegrens van Moeskroen en het kampeerterrein.

In februari was er overleg tussen de burgemeester van Moeskroen en zijn Franse collega. Moeskroen kon zich niet verzetten tegen de beslissing van Wattrelos. Maar om aan de Belgische onrust tegemoet te komen, hebben de Fransen besloten een muur te bouwen aan de grens. Dit schijnt de oplossing te zijn om tegemoet te komen aan de gemoedsrust van de bewoners van Moeskroen.

Dankzij de muur zal er geen rechtstreeks contact meer zijn met België. De woonwagenbewoners worden niet opgesloten, maar kunnen de camping verlaten via Frankrijk.

Geen ijzeren gordijn, maar twee muren. Een daarvan staat tussen de camping en enkele Franse huizen, de andere muur ligt op de Frans-Belgische grens en schermt enkele Belgische huizen af.

Tsja, het is een kwestie van mensen vertrouwen.

Per ongeluk drugssmokkelaar.

Nogal wat vakantiegangers gaan onwetend als drugssmokkelaar de grens over. Ze realiseren zich niet dat ze hierdoor in grote problemen kunnen komen. Tal van medicijnen die ze meenemen vallen onder de Opiumwet.

Het gaat daarbij om gangbare medicijnen, zoals ADHD- of slaapmedicatie. In een groot aantal landen is het verboden dit soort medicijnen in te voeren zonder geldige medische verklaring. Een dergelijke verklaring moet minstens vier weken voor vertrek worden aangevraagd.

Geneesmiddelen voor ADHD die de werkzame stof methylfenidaat, of slaap- en kalmeringsmiddelen zoals diazepam en oxazepam vallen onder de Opiumwet. Ze kunnen niet zonder een officiële medische verklaring worden ingevoerd. Als niet kan worden aangetoond dat de medicijnen voor medische doeleinden en voor eigen gebruik worden meegenomen, riskeert u een strenge straf.

Nederland en Frankrijk vallen beide onder het Schengenverdrag. Binnen dit gebied is voor het meenemen van bepaalde medicijnen een Schengenverklaring nodig. Deze verklaring moet zijn ondertekent door de arts die de medicijnen heeft voorgeschreven. Daarna moet de verklaring ten laatste vier weken voor vertrek worden ingediend, per post of per e-mail, bij het CAK. Dit is de instantie die verklaringen afgeeft voor medicijnen tijdens reizen. De verklaring heeft een geldigheidsduur van 30 dagen. Maar het is mogelijk om ten hoogste zes aaneengesloten verklaringen aan te vragen.

Voorkomen is beter dan genezen.

Voor meer medische informatie over Frankrijk, kijk op: http://ma-deuxieme-vie.com/frankrijk/1/342/0/over-frankrijk-gezondheidszorg

Ook bellen met handsfree kit in auto’s verboden.

Het aantal verkeersdoden in Frankrijk is verleden jaar weer opgelopen. Gedurende lange tijd werd er een daling vastgesteld. In 1972 lieten nog 16.610 mensen het leven op de Franse wegen.

Door strenge maatregelen en controles liep het aantal behoorlijk terug. In 2013 overleden “nog maar” 3.286 mensen in het verkeer.

Aar in 2014 is het aantal verkeersdoden weer opgelopen. De schatting is tussen de 120 en 140 mensen meer. De juiste cijfers worden binnenkort bekend gemaakt.

De Franse Vereniging tegen Verkeersgeweld heeft al gereageerd en verwijt de regering Hollande sinds 2013 te weinig te hebben ondernomen om de wegen veiliger te maken.

De regering heeft hierop gereageerd. Vanaf 30 juni 2015 mag een bestuurder van een voertuig ook geen handsfree kit meer gebruiken om te telefoneren achter het stuur. Het gaat daarbij om bellen met een toestel dat op een bekabelde oortelefoon werkt. Een draadloze (bluetooth) oorschelp is voorlopig nog wel toegestaan.

De strafmaat die op deze nieuwe overtreding staat is nog niet bepaald. Naar verwachting wordt de boete € 200,-. Momenteel is de boete op bellen achter het stuur nog € 135,-. Deze boete zal ongetwijfeld worden opgetrokken.

Gewoon niet bellen is dus altijd goedkoper, maar zeker veel veiliger.

Meer informatie over het verkeer in Frankrijk? http://ma-deuxieme-vie.com/frankrijk/1/347/0/over-frankrijk-verkeer-en-vervoer-in-frankrijk

Ik snap het niet.

U besteedt duizenden euro's aan geavanceerd ABS, airbags, gordelsystemen, intelligente cruise control, kreukelzones, anticiperende hoofdsteunen, anti-uitbreeksystemen, ESP, lanewarning en wat dies allemaal meer zij, alles ter verhoging van de veiligheid van uzelf, uw passagiers en de wereld om u heen. U volgt antislipcursussen en/of voertuigbeheersing en pleegt regelmatig (preventief) onderhoud of reparaties. Keurig winterbanden in de winter, de zomerbanden vanaf het vroege voorjaar. Alles helemaal tot in de puntjes verzorgd, in lease of eigendom en alles nog steeds vanwege die veiligheid.

En toch .... en toch presteert u, jawel ú - de Nederlandse automobilist - het nog steeds om zonder handsfreeset aan het stuur aan die eeuwige telefoon te hangen en daarmee iedereen in uw omgeving in gevaar te brengen. Ik begrijp dat niet. Zijn zovelen van mijn collega-weggebruikers hersendood? Of gelden de regels niet voor u en de uwen?

Ondanks de torenhoge boetes, er is gewoon geen handhaving, de pakkans is te klein, u lapt de regels aan uw laars. Maar als er weer eens in de krant staat, dat een auto door onbekende oorzaak van de weg geraakt of een vrachtwagen gekanteld is, dan weet ik het antwoord al: bellen.

Helaas geldt dit verhaal ook voor vrachtwagenchauffeurs met 50-tons combinaties in een woonomgeving, ja zelfs chauffeurs van de bekende geldtransportwagens van G4S en Brinks maken zich er schuldig aan. Waarom, vraag je je af. Gewicht en extra remweg maken de aan te richten verwondingen en schade enorm!

Dat daarnaast fietsers en scooterrijders zich op grote schaal bellend door het verkeer slingeren, is een extra risicofactor. Deze week in Amsterdam waren twee scooters frontaal op elkaar geklapt, beide kerels zwaargewond. Hoe krijg je het voor elkaar op een fietspad dat meer dan breed genoeg is? Alcohol of bellen? (uitslag nog niet bekend)

Terug naar de auto's. Tot in de duurste Porsches, Benzen, 4x0's en RangeRovers zie je de mannen met dat suffe ding aan hun oor achter het stuur zitten, zwalkend, remmend, gas loslatend, gas gevend, druk gesticulerend en zonder oog voor de omgeving de argeloze medemens in gevaar brengen. De hoek omslaand zonder richting aan te geven, ook dat nog. Dat soort auto's zit toch zéker een handsfreesysteem in? En zo niet, investeer dan in een Parrot of zoiets, in plaats van in die nep-Breitling aan je linkerpols. Koop dan ook meteen zo'n ding voor moeder de vrouw, want die imiteert uw gedrag naadloos, 's morgens vroeg al wanneer zij de kinderen anderhalve kilometer verderop naar school brengt met de Alto, pardon auto.

Later natuurlijk niet vreemd opkijken als ook uw kinderen hetzelfde wangedrag vertonen, naast fietsen op het trottoir, zonder verlichting of op het zebrapad en het negeren van rode verkeerslichten. Het mag allemaal in de opvoeding niet ontbreken.

Ik snap het dus gewoon niet.

Auteur: Ivar Volder – Talentvorser – Werving en Selectie, Managementondersteuning, Interimmanagement. 00 31 6 21 26 01 08 – ivar@volderenco.nl

Franse postadressen

Frankrijk heeft eindelijk een bestand met alle postadressen van het land.

Onlangs startte de Franse overheid een projekt dat men “open data noemde. De bedoeling hiervan was meer en publieksvriendelijke IT programma’s te creëren. Een voorbeeld is de lijst van postadressen.

Postadressen zijn fundamentele gegevens voor openbare diensten en bedrijven. Toch bestond er tot voor kort geen database waarin alle Franse postadressen waren opgenomen. Voor veel mensen en instanties leidde dit tot grote ongemakken. Om maar een voorbeeld te noemen, het postadres kon niet worden gevonden in het formulier van een website waarop zich men wilde inschrijven. De websites moesten vaak gebruik maken van onvolledige adressenlijsten, vaak door b.v. Google samengesteld. Maar wat op Google Maps verscheen, was niet noodzakelijkerwijs het adres dat werd gebruikt door de gemeente, brandweer, postkantoor of belastingdienst. Zij gebruikten allemaal hun eigen database voor adresgegevens.

Half april 2015 werd de Base Adresse National (BAN) gelanceerd. Dit bestand bevat 25 miljoen Franse adressen. Het doel is dat het de basis wordt van de unieke en officiële Franse adresgegevens wordt. De lijst is samengesteld uit de adresgegevens van La Poste, de IGN en de DGFI. De lijst wordt aangevuld met gegevens die door de overheid worden verzameld. Maar er wordt ook gerekend op bijdragen van de Franse burger.

De BAN is een samenwerkingsverband. Vaak zijn kleine gemeenten nog bezig met het toewijzen van straatnamen. Het is noodzakelijk dat deze nieuwe gegevens zo snel mogelijk worden gedeeld.

Natuurlijk is geen enkele database vrij van fouten. Er kunnen storingen optreden of onjuistheden in voorkomen. Burgers krijgen dan ook de gelegenheid om fouten te melden of correcties voor te stellen. Dit kunnen zij doen via de website: adresse.data.gouv.fr. Deze website is voorzien van een interactieve kaart die als hulpmiddel kan worden gebruikt.

Een lange weg voor een simpele brief.

De voorouders van Armand Pailla emigreerden in 1610 vanuit het noordwesten van Spanje naar Trélon, een klein dorpje in Nord-pas-de-Calais met nog geen 3.000 inwoners.

Armand ging later wonen in de buurgemeente Sains-du-Nord op 12 km. afstand. Op 22 januari 1877 postte Armand een brief voor zijn familie in Trélon. Enige weken geleden werd de brief afgegeven door de plaatselijke facteur van Trélon. De brief is 138 jaar onderweg geweest.

De geadresseerde leeft uiteraard niet meer, maar de brief werd bezorgd bij een achterkleinkind van Armand; Thérèse Pailla, inmiddels de 80 jaar al voorbij. Veel kon zij zich niet van haar overgrootvader herinneren. Hij was in 1897 overleden.

De Franse posterijen hebben een onderzoek aangekondigd naar de late bezorging. De brief zou op 23 januari 1877 wel zijn aangekomen op het postkantoor van Trélon. Wat er daarna is gebeurd met het poststuk is volkomen onduidelijk. Maar een antieke brief is het intussen wel geworden.

Afscheid van een fenomeen – 1

Op 26 januari 1946 werd in Courbevoie, een kleine gemeente in Hauts-de-Seine, ten westen van Parijs, Jean Michel Delpech geboren. Hij was een kind uit een redelijk welgesteld gezin.

Tijdens zijn middelbare schooltijd vormde hij met een paar klasgenoten een klein orkestje en ging optreden. Hij werd daarbij geïnspireerd door Luis Mariano, Charles Aznavour en Gilbert Bécaud.

Na zijn middelbare school ging hij studeren aan het Petit Conservatoire de Mireille. Aan deze school waren eerder Yves Duteil en Françoise Hardy ontdekt.

In 1963 maakte Delpech zijn eerste single, Anatole.

Zijn meest bekende nummers zijn “Wight is Wight” een hippielied over het Britse Isle of Wight Festival en het lied waarmee hij internationaal doorbrak: “Pour un Flirt”.

Hij trad op met Jacques Brel, Leny Escudero en trok de wereld over met Mireille Mathieu. In 1968 won hij de prestigieuze Grand Prix du Disque.

Delpech ontwikkelde zich in de daarop volgende jaren als tekstschrijver, chansonnier, romanschrijver en acteur. Optredens werden zeldzamer, maar zijn werk kwalitatief beter.

Op 14 juni jl. overleed Delpech als gevolg van keelkanker waaraan hij al enige tijd leed.

Frankrijk nam afscheid van een fenomeen. Mocht u op zoek zijn naar tastbare herinneringen, het chanson café “Chez Laurette” aan de rue de l’Alma in Courbevoie geeft een geweldige indruk van het leven en werken van Delpech.

Voor meer over beroemde Fransen kijk op: http://ma-deuxieme-vie.com/frankrijk/1/1390/0/over-frankrijk-beroemde-en-vermaarde-fransen

Afscheid van een fenomeen – 2

De man die Saint-Tropez op de kaart zette en groot maakte, Jean de Colmont, is niet meer. Hij overleed op 19 mei.

Jean de Colmont was de oudste zoon van het echtpaar Bernard en Geneviève de Colmont, wereldreizigers die in 1954 besloten een ongerept stuk strand in Pampelonne – op tien minuten rijden van Saint-Tropez – te kopen. Tijdens een wandeling door het prachtige witte zand vroeg Bernard aan zijn oudste zoon: “Voelt het niet net of je hier thuis bent?” Jean kon dit alleen maar beamen en besloot te blijven.

Samen met zijn vrouw opende hij een strandpaviljoen en ging gasten van eten en drinken voorzien. Een jaar later lachte het geluk hem toe. Plotseling werd het ongerepte strand overspoeld door mensen. Cameralieden, geluidsmensen, technici, acteurs en paparazzi. Roger Vadim vroeg aan de Colmont of hij de locatie mocht gebruiken voor de opnamen van zijn film “Et Dieu creá la Femme” met Brigitte Bardot in de hoofdrol en zijn wereld veranderde.
Het echtpaar verzorgde de catering voor de ploeg en Jean liep zich de benen uit het lijf met hapjes en drankjes.
Jean en zijn vrouw namen het besluit hun strandtent te professionaliseren en maakten er Club 55 van. Al snel, na het uitkomen van de film, werd de strandtent een pleisterplaats voor rijke Fransen, internationale sterren en royalties. Onder de eerste bezoekers bevonden zich Charles Aznavour, Eddy Barclay en prinses Soraya die net van de sjah van Perzië was gescheiden. De camera’s van de paparazzi klikten onafgebroken en Saint Tropez werd al snel the place to be.

Club 55 bestaat nog steeds en wordt gerund door Patrice en Véronique, de jongere broer en zus van Jean. Zelf ging hij zich later richten op de mytische nachtclub “Les Caves du Roy” en het minstens zo interessante hotel “Byblos”
Jean de Colmont zette Saint Tropez internationaal op de kaart en liet tal van vrienden achter.  Maar: “Et Dieu rappela Jean de Colmont” kopten de Franse media. Waaraan hij gestorven is, heeft de familie niet bekendgemaakt. Brigitte Bardot betuigde gistermiddag haar medeleven via Twitter.

Ma-Deuxième-Vie is prominent aanwezig op Facebook met een eigen pagina. Regelmatig sturen wij, naast onze periodieke nieuwsbrief, actueel nieuws en wetenwaardigheden de wereld in via dit medium.
Zoek ons op op Facebook en like onze pagina. U bent dan veel sneller op de hoogte van het laatste nieuws uit Frankrijk.

Zo kunt u ons ook vinden op Twitter. See you there?